خبرگزاری دانشجویان ایران -ایسنا- در تاریخ ۱۳۸۶/۰۴/۲۶

دومین میزگرد علمی «بررسی ابعاد گفتمان ایرانی پیشبرد حقوق زن در جهان معاصر» از سوی کمیسیون حقوق بشر اسلامی با حضور الهام امین‌زاده، مولاوردی، حکیم‌پور و کامبیز نوروزی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، الهام امین‌زاده، نماینده‌ی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در این جلسه درباره‌ی لزوم طرح مسأله‌ی حقوق زنان، اظهار داشت: مباحث مربوط به زنان و حقوق آن‌ها همواره مورد اهمیت بوده است خصوصا در جامعه‌ی امروز که این مسأله مورد توجه بیشتری قرار گرفته است. .......................

 در ادامه‌ی این میزگرد مولاوردی، استاد دانشگاه نیز درباره‌ی ضرورت طرح مسأله‌ی حقوق زنان، گفت: تبعیض علیه زنان همواره در جوامع وجود داشته و از اضلاع مثلث شوم تبعیض علیه اقشار مختلف مردم است در مقدمه‌ی قانون اساسی ایران نیز به این اشاره شده که زنان به دلیل ستم بیشتری که متحمل شده‌اند باید مورد حمایت مضاعف قرار گیرند.

مولاوردی خاطرنشان کرد: وجه مشترک رویکردهای مختلف جنبش زنان اقرار به تبعیض و تفاوت برای زنان است. برخی علت این تبعیض را تفاوت بیولوژیک و برخی دیگر آن را مولود روابط اقتصادی، روابط اجتماعی و یا ساخته و پرداخته مردسالاری جهانشمول می‌دانند. در حقیقت وجه مشترک دیگر این حرکت‌ها تأثر از تحولات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در سطح جهان است.

مولاوردی گفت: جریان دفاع از حقوق زن در مجامع بین‌المللی به موازات جریانات مدافع حقوق زنان آرام و به تدریج راه خود را باز می‌کند و بیشتر آن‌ها متکی به آمار و اطلاعات و گزارش‌های نگران‌کننده از وضعیت زنان است و به دنبال بهبود وضعیت آن‌ها حرکت می‌کند اما رگه‌های عدالت در آن مشاهده می‌شود و نمی‌توان نقش مهم آن‌ها در تشریح و تبیین حقوق زنان و هم‌چنین جلب توجه افکار عمومی انکار کرد.

وی ابرازداشت: بی‌انصافی است که جنبش زنان را با دیدگاه‌های افراطی فمنیستی یکی بدانیم ضمن این‌که فمنیسم هم در جامعه‌ی ما دچار بدفهمی و سوءتفاهم شده است و مخالفان و موافقان سطحی‌نظر آن کاری کردند که ورود به مباحث فمنیستی به تابو تبدیل شده است. در حالی که فمنیسم بخش کوچکی از جنبش زنان است و باید در ترویج آن به بافت فرهنگی خاص جوامع توجه کرد.

مولاوردی درباره‌ی نقش زنان در یک صد سال اخیر ایران نیز اظهار داشت: کشف حجاب در زمان رضا خان علی‌رغم این‌که به عنوان یک عامل حرکت به سمت مدرنیسم تلقی می‌شد منجر به حاشیه رفتن و منزوی شدن توده و عامه‌ی زنان شد. در مقابل پس از انقلاب شاهد حضور توده‌ای مردم و نه مشارکت آن‌ها در راهپیمایی‌ها بودیم که حتی گاهی از آن‌ها به عنوان ابزار و پله‌کانی برای رسیدن به قدرت احزاب استفاده می‌شد. در آن زمان نیز کسی جرأت صحبت از حقوق زن را نداشت.

وی ادامه داد: در دوران سازندگی زنان مدافع حقوق زن حکومتی وارد عرصه‌ی جامعه شدند اما تا جایی به زنان اجازه‌ی عرض اندام داده شد که رابطه‌ی سببی و نسبی با حاکمان داشتند و زنان تحصیلکرده که به واسطه‌ی انقلاب به حاشیه رانده شده بودند وارد عرصه نشدند.

مولاوردی با بیان این‌که در کنار قدرت سنت نقش روشنفکری دینی نیز در پیشبرد جنبش زنان مؤثر بوده است، گفت: در دوره‌ی اصلاحات شرایط حداقلی‌ای برای دفاع از حقوق زنان پیش آمد. زنان دانشگاهی وارد عرصه شدند و ورود آن‌ها تندروهای دو طیف را به حاشیه راند.

وی خاطرنشان کرد: در حال حاضر مدافعان سکولار حقوق زنان نیز زمانی که بحث کمپین یک میلیون امضاء را مطرح می‌کنند آن را وارد فقه پویای شیعه می‌کنند و می‌دانند که نمی‌توان با سنت در تقابل بود بلکه سعی می‌کنند سنت را به نفع زنان بازخوانی کنند. تلاش‌های زنان جریان موسوم به اصولگرا نیز در تغییر ارث و دیه هم تأثیر و تأثر متقابل را نشان می‌دهد. پس می‌توان با حداقل مشترکات حرکتی را آغاز کرد و گام‌های بعدی را برای کاستن اختلافات برداشت.

وبلاگ شهیندخت مولاوردی