حکایت مدیریت رییس مرکز امور زنان و خانواده

خبرنگار ایلنا، در تلاش بود که در هفته زن، برای آشنایی مخاطبان با نگاه مدیران زن در دولت دهم، مصاحبه‌ای رودرو با مریم مجتهدزاده انجام دهد، اما تلاش خبرگزاری ایلنا برای انجام مصاحبه‌ای کوتاه با این مقام دولتی بی‌نتیجه ماند

 پایان فعالیت دولت اصلاحات، هم‌زمان بود با پایان فعالیت، «مرکز امور مشارکت زنان». چون مردان دولت نهم، این مرکز را با این نام نپسندیدند و آن را «مرکز امور زنان و خانواده» نامیدند، مرکزی با همین تغییر نام هم هیچ‌وقت در اولویت‌های دولت قرار نگرفت، چه آن زمان که احمدی‌نژاد نزدیک به هشت‌ماه پس از ریاست دولت به صرافت انتخاب رییس برای این مرکز افتاد و چه آن زمان که روسایی برای این سمت برگزید که هیچ پیشینه‌ای از فعالیت در حوزه زنان، نداشتند.

احمدی‌نژاد، در اسفند ۸۴ دندانپزشکی به‌نامه زهره طبیب‌زاده نوری را مدیر این مرکز کرد و پس از آنکه دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش به پایان رسید، طبیب‌زاده استعفا کرد و دیگر سرکار خود حاضر نشد، شاید چون رییس دولت هم به‌دنبال مدیر دیگری بود.

جست‌وجو برای انتخاب مدیری جدید برای این مرکز، ۵ماه طول کشید، تا اینکه سرانجام، در آخرین ساعت اداری ۲۲ آذرماه، محمود احمدی‌نژاد، مریم مجتهدزاده را که همه تنها او را به عنوان همسر کاردار سفارت ایران در لبنان که از سال‌ها پیش به اسارت رژیم صهیونیستی درآمده، می‌شناختند، برگزید.

مجتهدزاده از هفته بعد پشت میز ریاست نشست، اما تا ۳۱فروردین با خبرنگاران رودررو نشد. هرچند در آن روز هم هرآنچه را که از روی نوشته‌اش خواند وضعیت زنان در غرب و کشورهای استکباری بود و کمتر به فعالیت‌های مرکز پرداخت.

مجتهدزاده در نشست خبری خود برخلاف قولی که به خبرنگاران داده بود، اجازه نداد، سوالی مطرح شود و به بهانه این که باید به مناسبت روز پرستار در جای دیگری سخنرانی کند، جلسه را ترک کرد.

رییس مرکز «امور مشارکت زنان و خانواده»، به ‌غیر از آن روز، دیگر خبرنگاران را نپذیرفت، خبرنگار ایلنا، در تلاش بود که در هفته زن، برای آشنایی مخاطبان با نگاه مدیران زن در دولت دهم، مصاحبه‌ای رودرو با مریم مجتهدزاده انجام دهد، اما تلاش خبرگزاری ایلنا برای انجام مصاحبه‌ای کوتاه با این مقام دولتی بی‌نتیجه ماند.

آنچه در زیر می‌آید، نمونه‌ای از سوالات خبرنگار ایلنا است که برای آشنایی مجتهدزاده و سپس انجام مصاحبه رودرو با او به روابط‌عمومی این مرکز ارسال کرد که پس از پیگیری‌های خبرنگار به‌جای هماهنگی برای انجام مصاحبه، این پاسخ‌ها که توسط مشاوران مجتهدزاده تنظیم شده، به خبرنگار پس داده شد، ایلنا نیز رسم امانت‌داری را رعایت کرده و هرآنچه را که مشاوران به ‌جای این مسوول پاسخ داده‌اند، منتشر می‌کند:

سابقه فعالیت خانم مجتهدزاده چیست؟
خانم مریم مجتهدزاده لاریجانی متولدسال ۱۳۳۶ دارای مدرک کارشناسی‌ارشد آموزش پرستاری از دانشگاه تربیت مدرس می‌باشند. مبارزه‌های سیاسی خانم مجتهدزاده در دوران قبل از انقلاب و هجرت به خارج از کشور پس از آزادی موقت همسر از زندان های رژیم پهلوی ابتدای حضور فعال ایشان در عرصه‌های اجتماعی بوده است. سپس سازماندهی گروه‌های اسلامی دانشجویی در خارج از کشور، تحصیل در رشته برق و فعالیت در اتحادیه انجن های اسلامی دانشجویان آمریکا و اروپا( شاخه جورجیا) درکارنامه فعالیت‌های موثر خانم مجتهدزاده به چشم می‌خورد.

به بخش دیگری از سوابق فعالیت سیاسی اجتماعی ایشان در موارد ذیل اشاره می شود:
- عضویت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عنوان مدرس سیاسی و امداد از بدو تاسیس لغایت ۱۳۶۰
- عضو شورای پذیرش دانشجویان پس از انقلاب فرهنگی
- حضور در جامعه شیعیان لبنان و ایراد سخنرانی‌های متعدد در جنوب لبنان و مناطق شیعه نشین
- فعالیتهای گسترده دیپلماتیک در لبنان به عنوان همسر کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان(اسارت همسر در تیرماه ۱۳۶۱ به دست عوامل رژیم صهیونیستی)
- مسئول اعزام نیروهای گروه پزشکی به جبهه‌های حق علیه باطل در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
- امدادرسانی داوطلبانه به مجروحین جنگ تحمیلی در اکثر عملیات‌های دفاع مقدس
- مدرس و مدیر گروه بهداشت دانشکده پرستاری مامائی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
- مسئول انجمن اسلامی دانشجویان و کارکنان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
- انتقال به وزارت آموزش و پرورش پس از پایان دفاع مقدس به دلیل احساس تکلیف در قبال نسل جوان
- مدیریت دبیرستان، هنرستان فنی و حرفه‌ای و مرکز پیش دانشگاهی به مدت ۱۶ سال و انجام فعالیت‌های مختلف آموزشی و پرورشی
- سفرهای متعدد به کشورهای خارجی و شرکت در مجامع بین‌المللی برای پیگیری موضوع اسارت همسر و محکوم نمودن رژیم صهیونیستی
- هیئت مدیره انجمن حمایت از دیپلمات های ربوده شده ایرانی در لبنان
- فعالیت در سازمانهای غیر دولتی متعدد
- دریافت لوح تقدیر به عنوان زن نمونه در سال ۱۳۸۵ از دست ریاست محترم جمهوری جناب آقای دکتر احمدی نژاد
انگیزه ایشان از پذیرفتن مسئولیت مدیریت مرکز امور زنان چه بوده است؟
انجام وظیفه و خدمت به بندگان خدا به ویژه قشر تأثیرگذار زنان و همچنین کانون خانواده به عنوان مرکزی مؤثر و مهم ایجاب می‌کرد حضور در این جایگاه را بپذیرم و از این فرصت در جهت گام برداشتن در راستای اهداف مقدس نظام جمهوری اسلامی ایران استفاده کنم. چراکه اگر همه ما بتوانیم در جایگاهی انجام وظیفه کنیم و از این کار امتناع ورزیم دچار خسران خواهیم شد.

کارکرد مرکز امور زنان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
مرکز امور زنان و خانواده در راستای سیاست‌های دولت نهم مبنی بر تحکیم بنیان خانواده؛ اقدام به حمایت ویژه از زنان سرپرست خانوار نمود. همچنین در راستای اجرای هرچه بهتر دو برنامه کلی ارتقای توانمندی‌های زنان و تحکیم بنیان خانواده، این مرکز به مثابه پلی بین جامعه زنان ایران و دفاتر امور بانوان دستگاه‌های اجرایی فعالیت کرد و با توجه به این مطلب که مرکز امور زنان و خانواده برای شناسایی و حل مشکلات زنان در ۳سال گذشته با تنظیم لوایح مختلف از جمله لایحه کاهش ساعت کاری بانوان؛ لایحه بازنشستگی پیش از موعد زنان سرپرست خانوار و ارائه آن‌ها به دولت و همچنین در جهت توانمندسازی زنان و تحکیم بنیان خانواده با تأکید بر آموزش اقدامات خوبی انجام داده است؛ می‌توان عملکرد این مرکز را تا حدود زیادی مثبت و امیدوار کننده ارزیابی کرد.
البته نگاه ما باید به آینده و حرکت در مسیر تعالی و پیشرفت باشد تا بتوانیم در جهت نیل به اهداف مقدس نظام جمهوری اسلامی ایران گام برداریم.

چقدر پروژه‌ها و طرح‌های مدیران قبلی را قابل پیگیری می‌دانند و کدام طرح‌ها را پیگیری کردند؟
در دولت نهم طرح‌های ملی "رحمت"، "تحکیم بنیان خانواده و جلوگیری از فروپاشی آن"، "ارزیابی سلامت زنان"، "بسیج مبارزه با محرومیت"، "تربیت مبلغان معارف مهدوی"، "توانمندسازی زنان روستایی و عشایری"، "حمایت از سازمان های مردم نهاد" و "هماهنگی و ارتباطات داخلی و روابط بین الملل" به اجرا درآمد و بسیاری از این طرح ها همچنان در دست اجرا و پیگیری است.

آیا طرح یا برنامه ای از مدیران وجود داشته که به طور کلی با تغییر نام مرکز و سپس رویکرد آن به طور کلی متوقف شود؟
با تغییر نام مرکز از دفتر مشارکت زنان به مرکز امور زنان و خانواده مأموریت رسیدگی به مسائل خانواده به شرح وظایف این مرکز افزوده شد. یعنی با روی کار آمدن دولت نهم علاوه بر توجه به حفظ کرامت انسانی زن در اسلام و تأکید بر حضور مثبت در عرصه های مختلف اجتماعی، ایده ای گسترده تر مبتنی بر ضرورت های اعتقادی، اجتماعی و نقش محوری زن در تحکیم مناسبات خانوادگی مطرح شد. در اولین اقدام، حوزه عمل این مرکز به مرکز امور زنان و خانواده توسعه یافت یعنی علاوه بر انجام امور قبلی ،تنظیم واجرای برنامه های کلان کشوری در راستای تحکیم وتعالی نهاد خانواده از وظایف این سازمان قرار گرفت.و همچنین تحولی اساسی و مهم در حوزه امور زنان بوجود دستگاه ها در بودجه مرکز ادغام گردید.

زنان ایرانی را در جامعه امروز چگونه می بینید؟
پس از سه دهه از انقلاب و در عصر تقابل سنت و مدرنیته، به یقین مهمترین مسئله برای همگان به صورت عام مسئله خودشناسی و حفظ تعادل است که با توجه به ظرافت مسائل زنان، توجه به این اصل در امور بانوان مضاعف می شود. چرا که ریشه تمامی مظلومیت های زنان در طول تاریخ افراط و تفریط حاکمان و فرهنگ های حاکم بوده است. امروز نیز تمدن غرب و تفکر فمنیسم بزرگترین مظلومیت مدرن را برای زن و خانواده رقم زده است. به طوری که به عقیده من زن هزاره سوم قربانی بی تعادلی های بینشی در سیاست ها شده است. از این رو رسالت سنگینی را متوجه سیاستگذاران عرصه زنان و خانواده می بینم که باید با زره بصیرت به مقابله با مشکل بزرگی بنام بی تعادلی در جبهه سنت و مدنیته بپردازد. البته فرهنگ سازی در مسیر خودباوری و معناگرایی خود می تواند عامل مهمی در واکسینه سازی از این بیماری مهلک جهانی باشد.

خوشبختانه زنان ما در زمان حاضر نیز با بصیرت در صحنه حضور دارند و با خودباوری و دانش اندوزی در جایگاه های مختلف اعم از آموزشی، پزشکی، مدیریتی، ورزشی و... به بهترین شکل ممکن به ایفای نقش می پردازند. که ما این موفقیت را عطیه ای از جانب خداوند می دانیم که به برکت دین مبین اسلام شامل حال ملت مسلمان ایران شده است.

چقدر برنامه های این سازمان را با رشد وتعالی زنان هم سو می بینید؟
یکی از برنامه های مرکز در راستای تحقق منویات مقام معظم رهبری مبنی بر همت مضاعف و کار مضاعف برگزاری نشست کارشناسی با موضوع ساماندهی کرسی های نظریه پردازی با حضور صاحبنظران حوزه دانشگاه و متخصصان فن در حوزه نظریه پردازی و صاحبنظران بود که با بررسی و تحلیل رهنمودهای ارزشمند مقام عظمای ولایت در راستای آگاهی بخشیدن به اقشار مختلف جامعه به ویژه نسل جدید مورد ارزیابی و اولویت بندی قرار گرفت. همچنین با اهتمام به برنامه کوتاه مدت پژوهش های بنیادی هم زمان با تحقیقات کاربردی امکان تحقق بخشیدن به شعار همت مضاعف و کار مضاعف بوجود آمد. برنامه های دیگری هم با همین رویکرد در دست اجراست که سعی شده است با نیازهای زنان هم سو و متناسب باشد.

طرح‌ها و برنامه‌های دولت برای زنان را مدافع حقوق این جنس می‌دانید؟
دولتی که بر مبنای اسلام و تعالیم اسلامی شکل گرفته در همه حوزه ها حقوق انسان ها را در قوانین خود لحاظ می کند و قطعا در مسائل زنان با حساسیت بیشتری گام برمی دارد. خوشبختانه در جمهوری اسلامی ایران نگاه مثبتی به مسائل زنان هست و مقام معظم رهبری نیز بر نقش این قشر همواره تأکید دارند و از سخنان ایشان است که فرمودن: ما در مسئله زنان از دنیا طلبکاریم.

آیا در شرایطی که رشد آگاهی زنان(حضور در مجامع علمی) به عنوان دستاورد نظام دیده می شود، تلاش برای تغییر این رویکرد را مفید می دانید؟
طبق برنامه توسعه کشور رشد و بالندگی زنان در عرصه های مختلف به ویژه در عرصه های علمی از وظایف اصلی ماست و بر همین اساس افزایش دانش و آگاهی زنان و حضور در مجامع علمی را از اهداف اصلی خود می دانیم.

وضعیت آینده زنان ایران را چگونه می بینند؟
برای پاسخ به این سؤال کافیست نگاهی به گذشته داشته و جایگاه زنان در جامعه ایران را مورد بازنگری قرار دهیم تا به وضوح شاهد پیشرفت زنان در عرصه های مختلف باشیم.
همانطور که امروز بازتابی از گذشته است، فردا نیز انعکاسی از امروز می باشد و پیشرفت زنان نسبت به سی سال گذشته گویای تطور این قشر در آینده است. ما نیز به عنوان یکی از متولیان برنامه ریزی و سیاستگذاری در حوزه زنان امیدواریم به گونه ای عمل کنیم که دست یابی به شرایط مطلوب جامعه زنان را تسریع بخشیم.

برنامه‌های پیشبرد را مطابق با خواست زنان می‌دانند؟ و اگر جامعه پذیرای این برنامه نباشد چه فکری برای آن می‌کنند؟
در همه برنامه هایی که برای آینده زنان ترسیم می شود خواست این قشر در اولویت قرار دارد و مورد کارشناسی و بررسی قرار می گیرد. اگر هم یک برنامه ای در جهت مخالف نیاز جامعه زنان بود با کار کارشناسی در مراحل اولیه مورد اصلاح و بازنگری قرار می گیرد. بنابر این اجرای برنامه های مغایر با نیاز زنان با توجه به روند اجرای برنامه ها غیر ممکن است.

گروه اجتماعی: ایلنا