آرمان نوشت: سمیه طهماسبی به معاونت زنان می‌رود

 هرجا که اسم زنان بود یا برای ریاستش گمانه‌زنی حضور یک زن وجود داشت تا به حال معطل مانده است. آن هم وقتی که کمتر از ۲۰ روز تا نیمه اول امسال باقی مانده است، وزارتخانه‌های مختلف کار را شروع، لایحه‌های اصلاحی بودجه را جمع‌آوری کرده‌اند، پیشنهادهای خود را برای تغییر برخی از مواد برنامه پنجم توسعه تنظیم کرده و به مجلس برده‌اند، اما کسی از معاونت امور زنان نمایندگی دولت تدبیر و امید را بر عهده ندارد. تا پیش از این هم مجتهدزاده با امضای احمدی‌نژاد به ساختمان معاونت امور زنان رفت‌وآمد داشت که همراه با کابینه دولت جدید به قم سفر کرد.

دیروز وزارتخانه‌ها اصلاح قانون برنامه پنجم توسعه را به مجلس ارائه کردند، بی‌آنکه اصلاحیه‌هایی که پیش از این توسط کارگروه زنان جمع‌بندی شده بود به خانه ملت برسد. با این حال پس از گذشت یک ماه نام یک نفر از زنان برای این معاونت قطعی شده است. سمیه طهماسبی دیروز پس از ارائه برنامه‌هایش پیشنهاد برای نشستن بر صندلی ریاست معاونت امور زنان را قبول کرد. اشرف بروجردی به آرمان می‌گوید: «خانم طهماسبی را می‌شناسم. ایشان این پست را دیروز پذیرفته‌اند. خانم طهماسبی دارای تحصیلات حوزوی و دانشگاهی است». بروجردی او را نیرویی قابل، کارآمد و با توانمندی‌های زیاد و دارای دکترای فقه و حقوق توصیف می‌کند. اما با این حال تا لحظه نگارش این گزارش حکم طهماسبی صادر نشده است.
 
سمیه طهماسبی
 
چندان شناخته‌شده‌ نیست، نه درمیان خبرنگاران و نه در میان فعالان زن. پیش از این عضو زنان انجمن پژوهشگر مسلمان همراه با اشرف بروجردی در زنان انجمن پِژوهشگر مسلمان فعالیت کرده و مورد تائید اوست. اشرف بروجردی درباره فعالیت‌های طهماسبی می‌گوید: «خانم طهماسبی حوزه علمیه زنان مربوط به آقای منتجب‌نیا را در تهران اداره می‌کند. به‌واسطه همکاری با وی در ستاد یکی از کاندیداهای اصلاح‌طلب در سال ۸۸ هم حضور داشت و بخش زنان حوزه علمیه را اداره می‌کرد».
 
در طول یک ماهی که از مراسم تحلیف می‌گذرد هیچ‌گاه نام طهماسبی در رسانه‌ها به عنوان رئیس معاون زنان ریاست‌جمهوری نیامد بلکه گزینه‌های دیگری ازجمله پروین داداندیش، صدراعظم نوری و شهیندخت مولاوردی ازجمله اسامی مطرح و شناخته‌شده‌ای بودند که آن‌طور که خبرگزاری‌ها و روزنامه‌ها به آن می‌پرداختند، به‌نظر می‌رسید شانس بیشتری برای این معاونت داشته باشند. با این حال همه چیز خلاف این گمانه‌ها پیش رفت و دیروز طهماسبی نشستن بر این جایگاه را قبول کرد.
 
پروین داداندیش
 
پروین داداندیش، رئیس کارگروه زنان دکتر حسن روحانی، تا ۱۳ مرداد محتمل‌ترین گزینه برای ریاست معاونت زنان بود. اما از زمانی که همسر او (واعظی) در جایگاه وزارت ارتباطات نشست، نشان جای پای او نیز کم‌رنگ‌تر شد.
 
شهیندخت مولاوردی
 
شهیندخت مولاوردی به‌عنوان یکی دیگر از گزینه‌های معاونت امور زنان مطرح شد وی حقوقدان، فعال حوزه زنان و دبیرکل جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان است. او برای ارائه برنامه به مصاحبه و جلسه دعوت شده اما به خاطر مشغله کاری زیاد این پست را نپذیرفته است. او سردفتر یک دفتر اسناد رسمی است و به گفته خودش با داشتن این شغل نمی‌تواند مسئولیت تمام‌وقت اجرایی دیگری را برعهده بگیرد. آن چیزی که مولاوردی همواره مدنظر داشته این است که معاونت زنان از این شکل به معاونت برنامه و نظارت راهبردی زنان تغییر یابد تا دیگر افراد فکر نکنند که معاونت زنان متولی برای زنان است و با این بهانه نخواهند وظایف خود را نادیده بگیرند. مولاوردی به آرمان می‌گوید: «مخالف معاونت امور زنانه‌ام و معتقدم این مکانیزم باید به جایگاهی برای نظارت بر عملکرد دستگاه‌ها در حوزه تصمیم‌گیری‌های مربوط به زنان تبدیل شود و بر عملکردهای مختلف نظارت داشته باشد».
 
زهرا شجاعی
 
زهرا شجاعی گزینه دیگر معاونت زنان بود. شجاعی عضو مجمع زنان اصلاح‌طلب و دانشجوی دکترای مدیریت استراتژیک ازجمله دیگر کسانی بود که نامش در لیست پیشنهادی معاونت امور زنان قرار گرفت. او از ابتدا عضو کارگروه زنان دکتر حسن روحانی بود و از همان موقع شایعاتی مبنی بر حضورش در این معاونت وجود داشت. وی مدرس دانشگاه‌های تهران و الزهرا(س) بوده و تاکنون پست‌های مدیریتی گوناگونی مرتبط با حوزه زنان را به خود اختصاص داده است؛ مشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بانوان سال ۱۳۶۷، مشاور وزیر کشور در امور بانوان سال ۱۳۷۰، رئیس شورای فرهنگی اجتماعی زنان از سال ۶۹ تا ۷۱ و ریاست مرکز امور مشارکت زنان طی سال‌های ۷۶ تا ۸۴ در پرونده کاری او دیده می‌شود .
 
زهرا صدراعظم‌نوری
 
به گفته‌زهرا صدراعظم‌نوری به آرمان، او در ابتدا در جلسه‌ای صحبت‌هایش را درباره حوزه محیط زیست و سپس معاونت زنان ارائه کرده است اما از او برای این پست برنامه‌ای نخواسته‌اند.
 
فهیمه فرهمندپور
 
فهیمه فرهمندپور گزینه اصولگرای ۴۵ساله مطرح‌شده برای معاونت زنان در مرکز مطالعات زنان دانشگاه تهران فعال بود. او دارای کارشناسی فلسفه و کلام اسلامی، کارشناسی ارشد الهیات و دکترای تاریخ اسلام است. وی تحصیلات حوزوی خود را به پایان رسانده و به‌عنوان عضو هیات علمی در دانشگاه تهران به تدریس هم می‌پردازد. فرهمندپور معاون دفتر نهاد رهبری در دانشگاه الزهرا(س) و مسئول بخش خواهران دفتر مرکزی نهاد مقام معظم رهبری بوده است. اکثر همایش‌هایی که فرهمندپور در آن به ارائه سمینار پرداخته شامل همایش‌های زنان مسلمان، زن در دیدگاه اسلام، زنان مسلمان اندیشمند، زن در اسلام و با محوریت دین بوده‌اند. از کتاب­های او می‌توان به آموزه‌های ائمه و تحول ساختار مذهب شیعه، بررسی جهان‌شناختی حجاب در ساختار اسماء‌ا... از منظر آیات و روایات اشاره کرد.
 
فرزانه و پروانه مافی
 
فرزانه و پروانه مافی دو فعال زنان، دو خواهر مطرح‌شده برای ریاست معاونت زنان بوده‌اند. فرزانه مافی می‌گوید: با من صحبتی برای این جایگاه شده اما همه اینها غیرمستقیم بوده است. او درباره علت این تعلل برای انتخاب معاونت زنان توضیح می‌دهد: انتخاب معاونت زنان حساسیت‌زاست. آقای روحانی هم باید فردی مناسب با افکار خود را برای این جایگاه انتخاب کند. غیر از این معاونت زنان باید از سوی زنان هم مورد مقبولیت قرار بگیرد.
 
فرزانه مافی متولد ۱۳۳۷ و داری مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دولتی و دوره ارشد مدیریت استراتژیک است. اما پروانه مافی که در کارگروه زنان حسن روحانی رئیس کمیته حقوقی بوده پیش از این برنامه خود را درباره موانع و چالش‌های حقوقی زنان برای دفتر روحانی ارسال کرده است. پروانه مافی از سال ۷۰ عضو شورای مرکزی جمعیت زنان جمهوری اسلامی بوده است، او در دوران ریاست‌جمهوری سیدمحمد خاتمی در جایگاه‌های معاون اجتماعی، معاون امور بین‌الملل و آموزشی فعالیت کرده است. او مشاور وزیر آموزش پرورش در دوران مرتضی حاجی و مدیر اجرایی کمیته اقتصاد کلان مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده است.
 
به اعتقاد برخی از فعالان زن پروانه مافی نمونه یک فرد معتدل است. او چهار سال فرماندار منطقه شمیرانات تهران بوده که دو سال آن در دوره اصلاحات و دو سال آخر در دوره دولت نهم بوده است. «سرمایه اجتماعی بانوان»، «مشارکت سیاسی زنان»، «زنان و بهره‌وری»، «بررسی موانع اشتغال زنان» و «فقر جامعه زنان و راه‌های برون‌رفت ازآن» ازجمله مقالات و آثار پژوهشی پروانه‌ مافی است.
 
فاطمه تندگویان
 
فاطمه تندگویان، مدیرکل دفتر امور زنان وزارت آموزش وپرورش در دولت هشتم است. او نیز می‌گوید: «چندین‌بار از من برنامه خواسته‌اند و با من صحبت کرده‌اند اما من بنا به دلایلی این سمت را نپذیرفته‌ام. استدلالم هم این بوده که ترجیحا اولویت با دوستانی است که قابلیت بالاتری دارند، پیشینه مقبول‌تری دارند و در حوزه زنان دانش و تجربه و پیشینه قابل قبولی داشته باشند. اگر با آنها به نتیجه نرسیدند من برنامه‌هایم را ارائه می‌کنم. با انتخاب معاونت زنان باید بسیاری از برنامه‌های دوران خاتمی که متوقف شده بودند دوباره شروع شوند. باید هرکسی که احساس توانایی می‌کند وارد عمل شود».
 
فاطمه تندگویان درباره علت تاخیر در ارائه گزینه معاون زنان می‌گوید: معاونت زنان گستره وظایف و مسئولیت‌های بزرگی دارد. ما می‌گوییم معاونت زنان اما تا مردان تحول نیابند معاونت زنان وظیفه‌اش را به خوبی انجام نداده است. معاونت زنان در حوزه مردان و در همه شهرها و کشورها فعالیت باید داشته باشد. با توجه به این مسئله آقای روحانی باید درایت بیشتری در انتخاب او داشته باشند. صرف دکتر یا پژوهشگر برای فرد توانایی کافی را برای قرار گرفتن در این حوزه رقم نمی‌زند بلکه معاونت زنان باید تجربه کاری بالایی هم داشته باشد. او باید به بررسی همه برنامه‌های تدوین شده یا نشده بپردازد.
 
تندگویان می‌افزاید: افراد مطرح‌شده عموما در یک بعد مطالعاتی توانایی دارند اما توانایی اجرایی و سفارشی را یک‌شبه به‌دست نمی‌آورند. اگر انتخاب نادرستی صورت بگیرد بر ضد زنان عمل می‌شود طوری که در این شرایط نبودن معاونت زنان بهتر از بودن یک معاونت زنان ناکارآمد است. ما از زمان انتخابات با هجمه‌هایی در مقابل فعالیت نماینده‌های زنان روبه‌رو شدیم همین انتقادات به نماینده‌های زنان در مجلس نشان داد انتظارات ما از زنان بالاست. جامعه می‌خواهد معاونت زنان با جسارت باشد و از برنامه‌هایش دفاع کند.
 
علت تعلل روحانی چه بود؟
 
روحانی یک ماه در معرفی رئیس معاونت زنان و خانواده تاخیر داشته است. به نظر می‌رسد تنها دلیل روحانی برای عدم معرفی این معاونت، احتمالا بررسی درباره انتخاب اصلح است. حسن روحانی با سابقه ۱۶ سال فعالیت در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت نزدیکی با مسائل زنان نداشته است. در این مرکز نه‌تنها حوزه زنان وجود نداشته بلکه تحقیق یا پژوهشی در این گروه از جامعه نیز صورت نگرفته است.
 
معاونت فرهنگی این مرکز به‌جز پژوهش درمورد خشونت بر زنان و اشتغال زنان فعالیت و مسئله دیگری را در این حوزه جزو بررسی‌های خود نداشته است اما فردی که وارد هیات دولت می‌شود باید کاملا مورد اطمینان رئیس‌جمهور قرار بگیرد. لذا به نظر می‌رسد اینکه سابقه کاری رئیس‌جمهور کشورمان به شناخت زنان مربوط نبوده باعث شده این تعلل در انتخاب معاونش به‌وجود آید وبرخی از زنان فعال به خاطر این عدم شناخت از گزینه‌های روحانی حذف شوند.
 
برخی زنان حرف نمی‌زنند تا مردان تاییدشان کنند
 
توران ولی‌مراد یک فعال حوزه زنان است که خودش به‌عنوان گزینه معاونت زنان مطرح نشده اما با همه افراد نام‌برده در ارتباط است. او می‌گوید که برای معاونت زنان حرف از گزینه‌های زیادی بوده است. او علت عدم‌معرفی معاونت زنان را حساس بودن این موقعیت می‌داند؛ «بر سر مسائل زنان آن‌طور که باید اتفاق‌نظر وجود ندارد و جریان‌های مختلف نگاه‌های متفاوتی دارند».
 
ولی‌مراد درباره آسیب‌های پیش رو برای این تعلل پیش‌آمده در انتخاب معاونت زنان می‌گوید: «این تعلل به اصلاح بودجه معاونت زنان هم آسیب می‌زند. برای مثال با طرح کنونی کمیته فرهنگی دولت باید مخالفت کند. مردها در کمیته فرهنگی درباره زایمان زنان تصمیم می‌گیرند و دولت کسی را برای دفاع از زنان هنوز منصوب نکرده است. مردها به سهم زنان توجه کافی نمی‌کنند چون خانم‌ها در بده‌بستان‌های سیاسی نقش و عاملی برای فشارهم ندارند.
 
اولین کاری که در معاونت زنان باید انجام شود درراستای هدف این مرکز یعنی رفع تبعیض از زنان است. اما در میان گزینه‌ها نام افرادی بوده است که در حوزه زنان فعال نبوده‌اند. برای مثال خانم صدرنوری هم در جلسات اذعان داشتند که فرماندار بوده‌اند و نه فعال حوزه زنان. برخی از زنان حرفی نمی‌زنند تا همیشه تائید آقایان را که سهم‌ها را تقسیم‌بندی می‌کنند، داشته باشند».
 
در یک ماه گذشته تفاوت جنس سیاست‌ورزی و لابی‌گری زنانه با مردانه نشان داد گزینه‌های مطرح‌شده زنان لزوما برای گرفتن یک پست سر و دست نشکستند. برای مثال گزینه‌های مطرح‌شده به هیچ‌وجه حاضر به برجسته‌کردن نام خود نبودند. آنها در مصاحبه‌هایشان نمی‌خواستند نام و فعالیت خود را بزرگ‌تر از آنچه هست نشان دهند. برخی از فعالان زن حاضر به مصاحبه نبودند و حرف نمی‌زدند تا دیگر گزینه‌های مطرح شده احساس ناراحتی نکنند. فاطمه تندگویان درباره شیوه سیاست‌ورزی زنانه می‌گوید: برخلاف آنچه متداول است باید به دیگران ثابت کنیم که زنان مکری ندارند بلکه باید این همت را به این سمت سوق داد که نیمی از اعضای منفعل شده جامعه را فعال کنیم تا احساس بروز بیابند.
 
نگین باقری- آرمان- ۱۳ شهریور ۱۳۹۲
پرینت گرفته شده از :
http://www.iranzanan.com/news/cat-72/004672.php