تجار، نویسنده پرکارى است که از تجربه‏هاى فراموش‏شده مى‏نویسد و گاه تجربه‏هاى زندگى خودش را در قالبى احساسى به نمایش مى‏گذارد و با نثرى شاعرانه به آفرینش داستان مى‏پردازد. سوژه او از میان عشق‏ها و رنج‏هاى بشرى انتخاب مى‏شود و قصه زنان و مردانى است که زمانى به امنیت خاطر دست پیدا مى‏کنند که ایثار کنند و در معنویت پناهگاهى یابند.

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات‌اسلامی، بیشتر شخصیت‌های اصلی داستان‌های او همچون «کوچه اقاقیا» زنان‌اند و نشان می‌دهند که نویسنده از دردهای زنان آگاه است؛ زنانی که گرفتار مشکلات خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی هستند؛ فشارهایی که جامعه بر آنها تحمیل می‌کند و.. ..
زنان داستان‌های او برای بیرون آمدن از شرایط خود تلاش خاصی نمی‌کنند زنانی که نه راه بیرون آمدن را می‌دانند و نه توان قدم گذاشتن به این راه را دارند. آنان گرفتاران پیچیده در شرایط هستند، و آنچه تقدیر، زمانه و دیگران برایشان رقم زده‌اند و می‌زنند.

کتاب «کوچه اقاقیا» براساس روایت سوم شخص عینی و به صورت رمان با مضمون خانوادگی و اجتماعی نوشته شده که به سالهای ۱۳۲۰ به بعد بر می گردد و قابلیت خلق یک اثر تصویری را دارد.
این نویسنده زندگی به رنگ خاکستری و پر از مشکل را می‌بیند همان را به تصویر می‌کشد و داستان را در همان فضا تمام می‌کند. این ویژگی دیگری از نوشته‌های اوست.

«کوچه اقاقیا» داستانی است که در نهایت خانم کوچک را از فلاکت بیرون می‌کشد و این قدم بلندی برای نویسنده است و خود جای امیدواری.

تجار در «کوچه اقاقیا» فضایی خلق کرده است تا خواننده خود گذشته را ببیند، خوبی‌هایش را پاس بدارد و بدی‌هایش را به آب دهد. آیا این زنجیر همان باورها و عقاید باطل گذشته نیست که دست و پای خانم کوچک را بسته و باعث عذاب اوست.

رمان «کوچه اقاقیا» داستان زنانی از طبقات مختلف جامعه را بازگو می‌کند که با بدبختی‌ها و تیره روزی‌های زندگی و همچنین نامهربانی‌های مردان اجتماع خود دست و پنجه نرم می‌کنند. اما این زنان برای رهایی از این تنگناها عملا دست به هیچ کاری نمی‌زنند.

این داستان از جایی آغاز می‌شود که میرزا ابوتراب با «ماه‌ منظر» دختر جوانی ازدواج می‌کند در حالی که دخترش دلنواز از این وصلت راضی نیست چرا که مادرش در هنگام به‌دنیا آمدن او دچار جنون شده و مدتی است که در زیرزمین خانه به زنجیر کشیده شده است. با آمدن زن جوان خانم جان مادر میرزا دستور می‌دهد که مادر و دختر را به خانة دایی دلنواز ببرند. آن دو قصد فرار از آنجا را داشتند ولی نقشه فرارشان نافرجام می‌ماند و پس از آنکه دخترک به خانه بازگردانده می‌شود با رفتار نامناسب ماه‌منظر روبه‌رو می‌شود. پس از گذشت حوادثی بین «ماه‌منظر» و دلنواز و تشدید اختلاف، پدر و مادر «خانم کوچک» (مادر دلنواز) او را به بیمارستان روانیها منتقل می‌کنند، زیرا میرزا در صورتی حاضر به نگهداری با او بود که او شفا یابد. در طی بستری شدن خانم کوچک در بیمارستان حوادثی رخ می‌دهد که منجر به بهبود وی گردیده و شفا می‌یابد. با بازگشت همسر سابق میرزا، اختلافهای گذشته تمام شده و دو هوو در کنار یکدیگر به خوشی زندگی می‌کنند و میرزا و دلنواز خدا را شکر می‌کنند.

«راضیه تجار» درباره این رمان خود می گوید: «اقاقیا» که خیلی هم دوستش دارم. موضوعش مظلومیت زن و در ارتباط با تهران قدیم است. ۱۰ سال پیش به چاپ رسید. این رمان طرفدار زیاد پیدا کرد. حتی خانمی از امریکا آمده بود ایران، البته ایرانی‌الاصل بود و چیزی حدود ۴۰ سال در امریکا سکونت داشت و آنجا در دانشگاه هم تدریس می‌کرد. از من اجازه خواست تا رمان را ترجمه کند و بخشی از آن را هم در دانشگاه برای تدریس استفاده کند.

«راضیه تجار» نیز فیلمنامه «کوچه اقاقیا» را ـ براساس کتابی به همین نام به قلم خودش ـ در مرکز سیما فیلم به نگارش در آورده است.
حق اقتباس رمان «کوچه اقاقیا» چندی قبل توسط شورای اقتباس مرکز سیما فیلم خریداری و پس از طی مراحلی در قالب فیلمنامه به رشته تحریر در آمد.

«راضیه تجار» جندی پیش، به‌عنوان نویسنده زن برگزیده ادبیات هشت سال دفاع مقدس از سوی حوزه هنری برگزیده شده است و بیشتر با داستان‌های کوتاهش نزد منتقدان و اهل قلم شناخته شده است، و از میان آثار وی می‌توان به رمان‌های «نرگسها»، «زن شیشه‌ای»، «هفت بند»، «بندهای روشنایی»، «سفر به ریشه‌ها»، «شعله و شب»، «کوچه اقاقیا»، «جای خالی آفتابگردانها»، «آرام شب‌بخیر»، «گمان مبر شعله بمیرد»، «از خاک تا افلاک» و «ستاره من» اشاره کرد.

تجار در ۵ آذر ۱۳۲۶ در تهران متولد شد. وی فارغ‌التحصیل رشته روانشناسی است. ایشان از فعالان عرصه نویسندگی هستند و همچنین تاکنون مسئولیت‌های ادبی ـ هنری زیادی را بر عهده داشته‌اند. حضور در شورای بررسی داستان و کارگاه قصه و رمان حوزه هنری، ارشاد، بنیاد شهید، بنیاد جانبازان، مدرس داستان‌نویسی (دانشگاه صدا و سیما)، مسئولیت جلسات نقد و بررسی داستان (سه‌شنبه‌ها در حوزه هنری) به مدت ۱۶ سال، همکاری با روزنامه ‌جام‌جم، مجله زن روز، مجله سروش، عضو شورای هنر، تدریس در خانه داستان فرهنگسرای انقلاب، هلال احمر و سردبیری ادبیات داستانی و دبیری انجمن قلم ایران از بدو تأسیس از جمله فعالیتهای ایشان در عرصه فرهنگی ـ هنری است.

منابع:

۱- سایت پاتوق کتاب

۲- سایت خبرگزاری کتاب

۳- نشریه ادبیات داستانی شماره ۸۶

۴- سایت آینده روشن

ریحانه فتحی ثانی

سازمان تبلیغات اسلامی